Srpska pravoslavna crkva i vernici 28. maja obeležavaju dan posvećen Svetom Pahomiju i Svetom Ahilu, dvojici svetitelja čiji su životi ostavili dubok trag u hrišćanskoj tradiciji.
Njihove priče govore o veri, istrajnosti i duhovnoj snazi, ali i o čudima koja se, prema predanju, i danas pamte.
Sveti Pahomije
Prema predanju, Sveti Pahomije je rođen u Egiptu i u mladosti bio neznabožac i vojnik. Tokom vojne službe učestvovao je u borbama cara Konstantina protiv Maksencija.Nakon što je upoznao hrišćane i njihov način života, odlučuje da primi hrišćanstvo i povuče se u pustinju, gde započinje svoj podvižnički put.
Tamo ga je, kako se veruje, poučavao starac Palamon, a Pahomije je proveo godine u učenju asketskog života.
Kasnije mu se, prema predanju, javio anđeo u monaškom odelu i predao mu pravilo opštežiteljskog manastira, sa nalogom da na određenom mestu osnuje zajednicu monaha.
Ubrzo su se oko njega počeli okupljati ljudi, a Pahomije je osnovao više manastira i postao jedan od najvažnijih utemeljivača manastirskog života u hrišćanstvu.
Sveti Ahil
Sveti Ahil, episkop lariski, rođen je u Kapadokiji. Bio je poznat kao učen i pobožan jerarh koji je učestvovao na Prvom vaseljenskom saboru.
Prema predanju, tokom rasprave sa arijevcima, Sveti Ahil je uzeo kamen i rekao:
"Ako je Hristos stvorenje Božje, neka iz ovog kamena poteče jelej."
Kada su jeretici ostali bez odgovora, svetitelj je ponovo rekao da, ako je Sin Božji ravan Ocu, iz kamena poteče ulje – i, kako se veruje, to se i dogodilo.
Sveti Ahil se upokojio mirno u Larisi 330. godine, a njegove mošti su kasnije prenete u Prespu.
U narodu postoji verovanje da je današnji dan posebno povoljan za početak novih poslova. Smatra se da će svaki posao započet na današnji dan biti uspešan i da će ga pratiti sreća tokom cele godine.
Zbog toga se vernici ohrabruju da upravo danas započnu ono što već duže vreme odlažu.
Priče o Svetom Pahomiju i Svetom Ahilu podsećaju na snagu vere, istrajnosti i duhovnog posvećenja.
Bez obzira na vreme i okolnosti, njihova žitija ostaju simbol nade i podsticaj da se važni koraci u životu ne odlažu – već da se hrabro započnu kada za to dođe trenutak.
Autor: S.M.
