Iran i Islamska revolucionarna garda (IRGC) nastoje da podizanjem vojne i političke cene kontrole pomorskih puteva primoraju Sjedinjene Američke Države na povlačenje, sa ciljem obnavljanja potpunog suvereniteta nad Hormuskim tesnacem i ublažavanja ekonomskog pritiska na režim u Teheranu.
Direktne pretnje upućene američkim pomorskim snagama predstavljaju proračunati pokušaj odvraćanja SAD od pratnje komercijalnih brodova, čije intenzivno kretanje južnom rutom direktno urušava nastojanja Irana da nametne sopstveni, nelegalni režim kontrole saobraćaja.
Nedavni američki udari značajno su degradirali tehničko-tehnološke kapacitete IRGC-a, uništavajući obalske radare, sisteme za nadzor i namensku opremu za polaganje morskih mina. Usled gubitka naprednih izviđačkih i operativnih resursa, Iran je bio prinuđen na primenu znatno manje efikasnih taktičkih metoda, oslanjajući se na brze čamce za vizuelnu identifikaciju plovila i obalske raketne lansere za polaganje mina pod borbenim pritiskom.
Uprkos taktičkim prilagođavanjima Teherana, kontinuirano prisustvo i zaštita koju američke snage pružaju trgovačkoj mornarici na južnoj ruti obezbeđuju slobodu plovidbe kroz tesnac. Time se sistematski neutrališu pokušaji Irana da strateški monopolizuje ovaj ključni svetski energetski prolaz i preusmeri kontrolu nad globalnim lancima snabdevanja u svoju korist.
